+1-800-997-1228
VISUMINFORMATIE

Niet-immigratie Visum

Wat is een Niet-immigratie visum?

Miljoenen mensen gaan elk jaar naar de Verenigde Staten met verschillende types van Amerikaanse visa. Er zijn twee algemene types van Amerikaanse visa: het Niet-immigratie visum en het Immigratievisum. Niet-immigratie visa zijn reisdocumenten waarmee buitenlanders naar de Verenigde Staten kunnen reizen voor een in de tijd beperkte periode. Een Migratievisum, aan de andere kant, is een juridisch document waarmee de visumhouder permanent in de VS kan verblijven. Het type van Niet-immigratie of Migratievisum dat aanvragers moeten aanvragen hangt af van hun achtergrond en de reden waarom zij de Verenigde Staten wensen binnen te komen. Hieronder vindt u een beschrijving van de meest voorkomende Niet-immigratie visa.

Bezoekersvisum

Bezoekersvisum

Er zijn verscheidene types van Niet-immigratie visa die buitenlanders toelaten een tijdelijk bezoek te brengen aan de Verenigde Staten. Niet-immigratie bezoekersvisa omvatten het B-1 en B-2 visum. B-1 Visa zijn zakelijke bezoekersvisa waarmee buitenlandse werknemers de Verenigde Staten kunnen binnenkomen voor een zakelijk bezoek.

  • B-1 visa Deze visa zijn het meest geschikt voor hen die reizen naar de Verenigde Staten om een nalatenschap te regelen, te onderhandelen over een zakelijk contract, zakenpartners te ontmoeten of deel te nemen aan vergaderingen.
  • B-2 visa zijn bezoekersvisa voor hen die reizen naar de Verenigde Staten voor ontspanning, toerisme, of een medische behandeling.

 

Er zijn geen vaste quota voor B-1 of B-2 visa en de maximale verblijfsperiode is doorgaans zes maanden.

Zij die bezoekersvisa aanvragen moeten het DS-160 Online Niet-immigratie Visum Aanvraagformulier indienen bij het Amerikaanse Ministerie van Buitenlandse Zaken (Department of State). Aanvragers moeten geïnterviewd worden door een Amerikaanse ambassade of consulaat en moeten in het bezit zijn van een actuele foto en geldig paspoort. Diegenen die bezoekersvisa aanvragen moeten ook aantonen dat zij niet permanent willen wonen in de Verenigde Staten en van plan zijn om terug te keren naar hun land van herkomst na hun bezoek. Dit wordt de vaststelling van “intentie tot niet-immigratie” genoemd en dit moet worden bewezen door de aanvrager tijdens het consulaire interview.

visumvrijstellingsprogramma

Het visumvrijstellingsprogramma (Visa Waiver Program of kort VWP) laat buitenlanders uit begunstigde landen toe zonder een B-1 of B-2 visa een bezoek te brengen aan de Verenigde Staten voor toerisme of zakelijke doeleinden gedurende 90 dagen of minder. Er zijn momenteel 37 landen die in aanmerking komen voor het VWP:

Andorra, Australië, Oostenrijk, België, Brunei, Tsjechië, Denemarken, Estland, Finland, Frankrijk, Duitsland, Griekenland, Hongarije, IJsland, Ierland, Italië, Japan, Letland, Liechtenstein, Litouwen, Luxemburg, Malta, Monaco, Nederland, Nieuw-Zeeland, Noorwegen, Portugal, San Marino, Singapore, Slowakije, Slovenië, Zuid-Korea, Spanje, Zweden, Zwitserland, Taiwan, en het Verenigd Koninkrijk.

 

Visa voor Studenten en Uitwisselingprogramma’s

studenten en uitwisselingsprogramma visa

De Verenigde Staten verleent F-1, J-1, en M-1 Niet-immigratie visa die buitenlanders toelaten om naar de Verenigde Staten te komen als studenten- en uitwisselingsbezoekers. Bezoekers met F-1, J-1, en M-1 visa kunnen doorgaans enkel in de Verenigde Staten blijven voor de duur van hun programma. Aan deze visumhouders kunnen echter wel uitbreidingen van de verblijfsduur worden toegekend.

 

F-1 studentenvisa worden voorbehouden voor personen die naar de Verenigde Staten willen gaan om er te studeren aan een erkende middelbare school, college, Universiteit of taalinstituut. F-1 visumhouders moeten voltijdse studenten zijn met een volledig lessenrooster tijdens elke educatieve periode. F-1 visumaanvragers moeten ook aantonen dat ze banden hebben met hun land van herkomst die de visumhouder zullen motiveren om terug te keren na het voltooien van hun programma. Dergelijke banden kunnen bestaan uit familiebezit, vooruitzichten op een job, of het lidmaatschap van een beroepsvereniging in hun land van herkomst.

J-1 Bezoekersvisa voor uitwisseling zijn voor personen die deelnemen aan culturele of educatieve uitwisselingsprogramma's. Dergelijke programma's bestaan onder andere voor leraars, voor personen die een opleiding volgen, voor stagiairs, hoogleraars en au-pairs.

M-1 visa zijn voor personen die zich inschrijven in het beroepsonderwijs en niet-academische programma's.

 

Aanvragers moeten eerst worden toegelaten tot een gekwalificeerd programma om in aanmerking te komen voor een F-1, J-1, of M-1 visum. De aanvragers moeten zich inschrijven bij het Studenten Uitwisseling Bezoekerssysteem (Student and Exchange Visitor System of kort SEVIS), een database die alle studenten en uitwisselingsbezoekers bijhoudt die op dat moment aanwezig zijn in de Verenigde Staten.

Interviews op het Amerikaanse consulaat of de ambassade die gelegen zijn in het land van herkomst van de aanvrager zijn vereist voor diegenen die een F-1, J-1, of M-1 visa willen verkrijgen. De aanvragers moeten het voornemen tot niet-immigratie bewijzen tijdens dit consulaire interview alsook het voornemen om terug te keren naar het land van herkomst na het verstrijken van het visum. Aanvragers zijn verplicht om de DS-160 Niet-immigratie visumaanvraag, hun paspoort en een foto mee te brengen, samen met eventuele Niet-immigratie bezoekersgeschiktheidsformulieren die betrekking hebben op hun specifieke programma. In het algemeen moeten aanvragers van uitwisselingsvisa ook educatieve (zoals diploma's en SAT of GRE scores)en financiële documenten meebrengen waaruit blijkt dat zij in staat zijn alle kosten te dekken tijdens hun verblijf in de Verenigde Staten.

Personen afhankelijk van personen met studenten- en uitwisselingsprogrammavisa worden toegelaten tot de Verenigde Staten met een F-2, J-2, of M-2 Visum. Afhankelijke personen zijn o.a. echtgenotes/n en ongehuwde kinderen jonger dan 21.

 

Visa voor tijdelijke werknemers

visa voor tijdelijke werknemers

Buitenlanders op zoek naar werkgelegenheid in de Verenigde Staten voor een bepaalde duur, kunnen in aanmerking komen om te verhuizen naar de Verenigde Staten met behulp van een niet-immigratie tijdelijke werknemervisum. Bedrijven die tewerkstelling zoeken voor buitenlandse werknemers doen meestal de visumaanvraag in naam van hun werknemer. Voor welk visum in het bijzonder de werknemer in aanmerking komt, hangt af van de aard van het verblijf en het beroep.

H-1B visa zijn gereserveerd voor degenen wiens beroep extreem gespecialiseerde kennis vereisen. De H-1B visum categorie omvat een breed spectrum van beroepen, zoals modemodellen, intergouvernementele onderzoekers en Ministerie van Defensie Coproductie Projectmedewerkers.

O-1 visa zijn voor personen met een buitengewoon vermogen of prestatie op het gebied van kunst, wetenschap, sport, onderwijs, zaken of ontspanning.

O-2 Visa zijn voor werknemers die O-1 visahouders begeleiden naar een specifieke prestatie of professionele gebeurtenis.

L-1 Visa zijn voor managers, leidinggevenden of personeel met gespecialiseerde kennis, die overgeplaatst worden van een buitenlands kantoor naar een Amerikaanse afdeling van een Amerikaans bedrijf .

E-1 Visa zijn voor werknemers uit verdragslanden die in de Verenigde Staten deelnemen aan internationale handel. Verdragslanden zijn deze waarmee de Verenigde Staten een scheepvaart- of handelsverdrag onderhoudt.

E-2 Visa zijn voor personen uit verdragslanden die aanzienlijke investeringen hebben gedaan in de Verenigde Staten.

 

E-1 verdragslanden

Argentinië, Australië, Oostenrijk, België, Bolivia, Bosnië en Herzegovina, Brunei, Canada, Chili, China (Taiwan), Colombia, Costa Rica, Kroatië, Denemarken, Estland, Ethiopië, Finland, Frankrijk, Duitsland, Griekenland, Honduras, Iran, Ierland, Israël, Italië, Japan, Jordanië, Zuid-Korea, Letland, Liberia, Luxemburg, Macedonië (FYROM), Mexico, Montenegro, Nederland, Noorwegen, Oman, Pakistan, Paraguay, Filipijnen, Polen, Servië, Singapore, Slovenië, Spanje, Suriname, Zweden, Zwitserland, Thailand, Togo, Turkije, Verenigd Koninkrijk, Joegoslavië

E-2 verdragslanden

Albanië, Argentinië, Armenië, Australië, Oostenrijk, Azerbeidzjan, Bahrein, Bangladesh, België, Bolivia, Bosnië en Herzegovina, Brunei, Bulgarije, Kameroen, Canada, Chili, China (Taiwan), Colombia, Congo (Brazzaville), Democratische Republiek Congo (Kinshasa), Costa Rica, Kroatië, Tsjechië, Denemarken, Ecuador, Egypte, Estland, Ethiopië, Finland, Frankrijk, Georgië, Duitsland, Grenada, Honduras, Iran, Ierland, Italië, Jamaica, Japan, Jordanië, Kazachstan, Zuid-Korea, Kosovo, Kirgistan, Letland, Liberia, Litouwen, Luxemburg, Macedonië (FYROM), Mexico, Moldavië, Mongolië, Montenegro, Marokko, Nederland, Noorwegen, Oman, Pakistan, Panama, Paraguay, Filipijnen, Polen, Roemenië, Servië, Senegal, Singapore, Slowakije, Slovenië, Spanje, Sri Lanka, Suriname, Zweden, Zwitserland, Thailand, Togo, Trinidad & Tobago, Tunesië, Turkije, Oekraïne, Verenigd Koninkrijk, Joegoslavië

 

Hoewel de aanvragen afhankelijk van de specifieke visumcategorie variëren, kunnen alle tijdelijke werknemers die een visum aanvragen dezelfde algemene aanvraagprocedure volgen. Werkgevers die tijdelijke visumwerknemers aanwerven moeten een goedgekeurd I-129 Niet-immigratie werknemersaanvraag indienen bij de USCIS. Tijdelijke werknemers moeten het elektronische, niet-immigratie visumformulier DS-160 indienen bij de VS ambassade of het consulaat van het land waar ze permanent verblijven. Aanvragers van tijdelijke visa zijn verplicht een interview te ondergaan op de VS ambassade of het consulaat het dichtst bij hun woonplaats. Verschillende visumcategorieën voor tijdelijke werknemers vereisen een arbeidscertificaat van het Ministerie van Arbeid (Department of Labor) om aan te tonen dat de visumaanvrager zal worden betaald aan het heersende loon.

Een heersend loon is de compensatie die aan een vergelijkbare Amerikaanse werknemer zou worden betaald voor een zelfde functie. Verzekeren dat buitenlandse werknemers eerlijk worden betaald, helpt ervoor te zorgen dat geen VS-werknemers verdrongen zullen worden door buitenlandse werknemers die een lager loon ontvangen. De vereiste van het heersende loon beschermt de buitenlandse werknemers ook tegen uitbuiting en voorkomt dat ze onderbetaald worden. Hoewel het varieert per specifieke visumcategorie, duurt de initiële toegestane verblijfsperiode voor een visum voor tijdelijk werknemers in het algemeen één tot drie jaar. Bepaalde visumcategorieën hebben een verblijfsperiode van vaste duur voor het visum (H-1Bs en L-1s) en bepaalde typen visa kunnen onbeperkt hernieuwd worden (O-1s en Es).

 

Voeg uw commentaar toe

Gebruik een Facebook rekening om een commentaar, onderwerp naar van Facebook toe te voegen de Termijnen van Dienst En Privacy Beleid. Uw Facebook naam, Foto & Andere persoonlijke informatie u maakt publiek op Facebook zal met uw commentaar verschijnen.